http://www.zeitgeistmovie.com/add_greek.htm

O νέος τίτλος απ΄ ότι φαίνεται θα κληρονομήσει το απίθανο gameplay των προκατόχων του αλλά θα είναι χτισμένος σε ένα πιο ανάλαφρο καρτουνίστικο χαρακτήρα. Όπως λέει και η ίδια η EA:

• Battlefield Heroes™ is a brand new Play 4 Free game from the people that brought you the multi-million selling Battlefield 1942™ and Battlefield 2™
• It’s a fun cartoon-style shooter which caters to players of all skill levels — easy to pick up and play, but with deep character development

Για το “δωρεάν” τώρα της υπόθεσης και επειδή όλοι ξέρουμε ότι η ΕΑ δεν είναι φιλανθρωπικός οργανισμός, να εξηγήσουμε ότι το παιχνίδι στην ελεύθερη μορφή του θα είναι μια light έκδοση του κανονικού με κάποιους περιορισμούς, φορτωμένο με στοχευμένες διαφημίσεις. Αν θα αρέσει πολύ σε κάποιον και θα θέλει να το απολαύσει χωρίς κανένα περιορισμό θα πρέπει να τα “σκάσει” κανονικά, όπως γινόταν, γίνετε και θα γίνετε πάντα, εις τους αιώνας των αιώνων, αμήν…

Η πυραμίδα στο Chichen Itza (πριν το 800 μ.Χ.) Χερσόνησος Γιουκατάν, Μεξικό

Η Chichen Itza, η πιο διάσημη πόλη ναών των Μάγια, αποτελούσε το πολιτικό και οικονομικό κέντρο του πολιτισμού των Μάγια. Τα διάφορα κτίσματα – η πυραμίδα των Κουκουλκάν, ο ναός Chac Mol, η αίθουσα των χιλίων κολόνων και το πεδίο άθλησης των αιχμαλώτων – είναι ακόμα ορατά σήμερα και είναι δείγματα μιας εξαιρετικής αφοσίωσης στην αρχιτεκτονική χώρου και σύνθεσης. Η ίδια η πυραμίδα ήταν η τελευταία και, ευλόγως, η μεγαλύτερη, από όλους τους ναούς των Μάγια.

Video: Chichen Itza, Μεξικό

Το Άγαλμα του Χριστού (1931) Ρίο ντε Ζανέιρο, Βραζιλία

Αυτό το άγαλμα του Χριστού με ύψος περίπου 38 μέτρα, στέκεται πάνω στο λόφο Κορκοβάντο με θέα στο Ρίο ντε Ζανέιρο. Σχεδιασμένο από το Βραζιλιάνο Heitor da Silva Costa και δημιουργία του Γάλλου γλύπτη Paul Landowski, είναι ένα από τα πιο γνωστά μνημεία στον κόσμο. Χρειάστηκαν πέντε χρόνια για να ολοκληρωθεί η κατασκευή του αγάλματος , τα αποκαλυπτήρια του οποίου έγιναν στις 12 Οκτωβρίου 1931. Έχει γίνει σύμβολο της πόλης και της φιλοξενίας των Βραζιλιάνων και καλωσορίζει τους επισκέπτες με ανοιχτά χέρια.

Video: Christ Redeemer (1931) Rio de Janeiro, Brazil

Το Σινικό Τοίχος (220 π.Χ και 1368-1644 μ.Χ.) Κίνα

Το Σινικό Τοίχος κατασκευάστηκε για να συνενώσει τις υπάρχουσες οχυρώσεις σε ένα ενιαίο αμυντικό σύστημα και για να αντιμετωπιστούν καλύτερα οι Μογγολικές επιδρομές.. Είναι το μεγαλύτερο μνημείο που δημιουργήθηκε ποτέ από τον άνθρωπο και είναι το μόνο που είναι ορατό από το διάστημα. Πολλές χιλιάδες άτομα πρέπει να έδωσαν τη ζωή τους για τη δημιουργία αυτής της κολοσσιαίας κατασκευής.

Video: The Great Wall of China

Machu Picchu, (1460-1470) Μάτσου Πίτσου, Περού

Τον 15ο αιώνα, ο αυτοκράτορας των Ίνκα Pachacutec οικοδόμησε μια πόλη στα σύννεφα στο βουνό γνωστό ως Μάτσου Πίτσου (“παλαιό βουνό”). Αυτή το εξαιρετικό οικοδόμημα βρίσκεται στην μέση του δρόμου προς το οροπέδιο των Άνδεων, βαθιά στη ζούγκλα του Αμαζονίου και πάνω από τον ποταμό Ουρουμπάμπα. Εγκαταλείφθηκε από τους Ίνκας λόγω μιας επιδημίας ευλογιάς και μετά την ήττα της αυτοκρατορίας των Ίνκας από τους Ισπανούς, η πόλη παρέμεινε “χαμένη” πάνω από τρεις αιώνες. Ανακαλύφθηκε ξανά από τον Hiram Bingham το 1911.

Video: Machu Picchu, Peru

Petra (9 π.Χ. – 40 μ.Χ.), Ιορδανία

Στην άκρη της Αραβικής ερήμου, η Πέτρα ήταν η αστραφτερή πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας των Nabataean του βασιλιά Aretas IV (9 π.Χ. έως 40 μ.Χ.). Γνώστες της τεχνολογίας νερού, οι Nabataeans εξόπλισαν την πόλη τους με μεγάλες κατασκευές υπογείων σηραγγών και θαλάμους νερού. Ένα αμφιθέατρο, σχεδιασμένο σύμφωνα με τα Ελληνορωμαϊκά πρότυπα, προσέφερε χώρο για 4.000 θεατές. Σήμερα, οι τάφοι των παλατιών της Πέτρας, με την πρόσοψη ύψους 42 μέτρων του Ελληνιστικού ναού στο μοναστήρι El-Deir, αποτελούν εντυπωσιακά παραδείγματα Μεσανατολικού πολιτισμού.

Video:Petra, Jordan 1, 3D

Το Ρωμαϊκό Κολοσσαίο (70-82 μ.Χ.) Ρώμη, Ιταλία

Αυτό το εντυπωσιακό αμφιθέατρο στο κέντρο της Ρώμης κατασκευάστηκε προς τιμήν των νικητών λεγεωνάριων και για τον εορτασμό της δόξας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Αποτελεί πρότυπο αρχιτεκτονικής ακόμα και μέχρι τις ημέρες μας και κάθε μοντέρνο αθλητικό γήπεδο ακόμα και 2.000 χρόνια αργότερα φέρει την ακαταμάχητη σφραγίδα του πρωτότυπου σχεδιασμού του Κολοσσαίου. Σήμερα, από τις ταινίες και τα ιστορικά βιβλία γνωρίζουμε ακόμη περισσότερα για τις σκληρές μονομαχίες και τους αγώνες που έλαβαν χώρα σε αυτή την αρένα για τη διασκέδαση των θεατών.

   Video:The Roman Colosseum, Italy

The Taj Mahal (1630 A.D.) Άγκρα, Ινδία

Αυτό το τεράστιο μαυσωλείο τζαμί φτιάχτηκε κατόπιν εντολής του Shah Jahan, του πέμπτου μουσουλμάνου αυτοκράτορα, για να τιμήσει τη μνήμη της τελευταίας αγαπημένης του γυναίκας. Φτιαγμένο από άσπρο μάρμαρο βρίσκεται στη μέση θαυμάσιων τεχνητών κήπων και θεωρείται το πιο τέλειο κόσμημα μουσουλμανικής τέχνης στην Ινδία. Ο αυτοκράτορας έζησε μετά ως φυλακισμένος και λέγεται, ότι μπορούσε τότε να δει το Taj Mahal μόνο από το μικρό παράθυρο του κελιού του.

Video: The Taj Mahal, India

Οι 21 υποψηφιότητες ήταν:
1. Ακρόπολη – Αθήνα, Ελλάδα
2. Παλάτι της Αλάμπρα – Γρανάδα, Ισπανία
3. Ναός του Ανγκόρ – Καμπότζη
4. Τσίτσεν Ίτζα – Γιουκατάν, Μεξικό
5. Άγαλμα του Χριστού του Λυτρωτή – Ρίο ντε Τζανέιρο, Βραζιλία
6. Κολοσσαίο – Ρώμη, Ιταλία
7.Τα αγάλματα στα Νησιά του Πάσχα – Χιλή
8. Πύργος του Άιφελ – Παρίσι, Γαλλία
9. Σινικό Τείχος – Κίνα
10. Αγία Σοφία – Κωνσταντινούπολη, Τουρκία
11. Ναός Κιομίζου – Κιότο, Ιαπωνία
12. Κρεμλίνο – Μόσχα, Ρωσία
13. Μάτσου Πίτσου – Περού
14. Κάστρο Νοϊσβανστάιν – Φούσεν, Γερμανία
15. Πέτρα – Ιορδανία
16. Η Μεγάλη Πυραμίδα της Γκίζας – Αίγυπτος
17. Άγαλμα της Ελευθερίας – Νέα Υόρκη, ΗΠΑ
18. Στόουνχεντζ – Αμεσμπέρι, Μεγάλη Βρετανία
19. Όπερα του Σίδνει - Αυστραλία
20. Ταζ Μαχάλ – Άγκρα, Ινδία
21. Τιμπουκτού – Μάλι, Αφρική

Με την ευκαιρία, να θυμηθούμε τα 7 θαύματα του αρχαίου κόσμου:

Ο Φάρος της Αλεξάνδρειας (280 π.Χ.)
Κατασκευάστηκε τον 3ο αιώνα π.Χ. και παρέμεινε σε λειτουργία έως την πλήρη καταστροφή του από δύο σεισμούς τον 14ο αιώνα μ.Χ. Ήταν ένας πύργος συνολικού ύψους 140 μέτρων και ήταν για εκείνη την εποχή το πιο ψηλό ανθρώπινο οικοδόμημα του κόσμου μετά τις πυραμίδες του Χέοπα και του Χεφρήνου ή Χεφρένης. Κατασκευάστηκε από κομμάτια άσπρης πέτρας και ήταν δομημένος σε τέσσερα επίπεδα. Το χαμηλότερο ήταν η τετράγωνη βάση, το δεύτερο ήταν ένα τετράγωνο κτίσμα, το τρίτο οκτάγωνο κτίσμα και το τέταρτο το ψηλότερο ένα κυκλικό κτίσμα επί της κορυφής του οποίου το άγαλμα του Ποσειδώνα ή Απόλλωνα. Στο τέταρτο επίπεδο υπήρχε ένας καθρέπτης που αντανακλούσε το φώς του ήλιου κατά την διάρκεια της μέρας ενώ το βράδυ έκαιγε μία φλόγα για να προειδοποιεί τα διερχόμενα πλοία για την ύπαρξη εμποδίων. Για τη συντήρηση της φωτιάς χρειάζονταν τεράστιες ποσότητες καυσίμων. Την τροφοδοτούσαν με ξύλα, που μετέφεραν χάρη στο σπειροειδές κεκλιμένο επίπεδο άλογα και μουλάρια. Πίσω από τη φωτιά υπήρχαν φύλλα ορείχαλκου που αντανακλούσαν τη λάμψη προς τη θάλασσα. Τα πλοία μπορούσαν να τη διακρίνουν από 50 χιλιόμετρα μακριά. Κατά το δωδέκατο αιώνα το λιμάνι της Αλεξάνδρειας γέμισε από λάσπη και τα πλοία έπαψαν να το χρησιμοποιούν. Ο φάρος έπεσε σε αχρηστία. Ενδεχομένως τα φύλλα του ορειχάλκινου κάτοπτρου αποσπάστηκαν κι έγιναν νομίσματα. Κατά το δέκατο τέταρτο αιώνα ένας σεισμός κατάστρεψε το φάρο. Μερικά χρόνια αργότερα οι Μουσουλμάνοι χρησιμοποίησαν τα υλικά του για την κατασκευή ενός οχυρού. Το οχυρό αυτό ανακατασκευάστηκε και παραμένει ακόμη στη θέση του πρώτου φάρου στον κόσμο.

Ο Ναός της Αρτέμιδος στην Έφεσο (356 π.Χ)

Ο ναός της Αρτέμιδος βρισκόταν στην Έφεσο της σημερινής Τουρκίας. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι χρειάστηκαν 120 χρόνια για να αποπερατωθεί ενώ είχε αρχικά ξεκινήσει από τον βασιλιά της Λυδίας, Κροίσο. Ο ναός κτίστηκε από μάρμαρο και ασβεστόλιθο, υλικά που μεταφέρθηκαν από γειτονικούς λόφους. Κάπου 120 μαρμάρινοι κίονες υποστήριζαν το κύριο τμήμα του ναού. Κάθε κίονας είχε ύψος 20 μέτρα. Οι τεράστιοι ογκόλιθοι μεταφέρθηκαν εκεί με τροχαλίες και συνδέθηκαν με μεταλλικούς πείρους. Μετά την ολοκλήρωση της οροφής καλλιτέχνες διακόσμησαν το κτίριο με υπέροχες γλυπτές παραστάσεις. Στη μέση του ναού υπήρχε το μαρμάρινο άγαλμα της Άρτεμης. Ο ναός υπήρξε από τους μεγαλύτερους του κλασικού κόσμου, πολύ μεγαλύτερος από τον Παρθενώνα που χτίστηκε αργότερα στην Αθήνα. Η βάση των θεμελίων του είχε μήκος 131 μέτρα και πλάτος 79 μ. Το 356 π.Χ. ο ναός καταστράφηκε από πυρκαγιά. Τη φωτιά την έβαλε κάποιος Ηρόστρατος, που θέλησε με τον τρόπο αυτό να γίνει διάσημος. Κατά σύμπτωση, την ημέρα της καταστροφής του ναού, γεννήθηκε ο Μέγας Αλέξανδρος. Αργότερα, ο Αλέξανδρος επισκέφτηκε την Έφεσο και έδωσε διαταγής να οικοδομηθεί και πάλι ο ναός, στην ίδια θέση. Ο ναός του Αλέξανδρου επέζησε μέχρι τον 3ο μ.Χ. αιώνα. Με το πέρασμα του χρόνου η λάσπη κατέκλυσε το λιμάνι της Εφέσου και η πόλη κατάντησε ασήμαντη! Οι Γότθοι λεηλάτησαν στη συνέχεια το ναό και οι πλημμύρες ολοκλήρωσαν την καταστροφή Σήμερα ό,τι απομένει από το ναό στη Έφεσο είναι λίγοι ογκόλιθοι των θεμελίων και ένας μόνο αναστηλωμένος κίονας!

Το άγαλμα του Δία στην Ολυμπία (430 π.Χ)
Το Άγαλμα του Ολυμπίου Διός ήταν από τα πιο μεγαλοπρεπή μνημεία που κατασκευάστηκαν στην αρχαιότητα. Φιλοτεχνήθηκε από τον διάσημο γλύπτη της εποχής, Φειδία γύρω στο 430 π.Χ. και τοποθετήθηκε ως λατρευτικό άγαλμα στο Ναό του Δία στην Ολυμπία. Η γλύπτης Φειδίας, ήδη είχε φτιάξει άλλα δύο υπέροχα αγάλματα στην Αθήνα, της θεάς Αθηνάς. Στην Ολυμπία ο Φειδίας με τους συνεργάτες του αρχικά έφτιαξε μια ξύλινο κατασκευή προκειμένου να λειτουργήσει ως σκελετός του αγάλματος. Στη συνέχεια το κάλυψαν με πλάκες από ελεφαντόδοντο για να απεικονίσουν τη γυμνή επιδερμίδα του θεού και φύλλα χρυσού για τα ενδύματά του. Οι τεχνίτες κάλυψαν τις συνδέσεις τόσο καλά ώστε τα άγαλμα να δείχνει ενιαίο. Το άγαλμα ήταν τοποθετημένο πάνω σε θρόνο με ένθετες διακοσμήσεις από έβενο και πολύτιμους λίθους. Όταν ολοκληρώθηκε το ύψος του ήταν 13 μέτρα και το κεφάλι του έφτανε σχεδόν στην οροφή του ναού. Έδινε την εντύπωση πως αν σηκωνόταν ο Ζευς όρθιος θα σάρωνε την οροφή! Στους τοίχους του ναού κατασκευάστηκαν εξέδρες προκειμένου οι επισκέπτες να θαυμάζουν από κοντά το πρόσωπο του θεού.Μετά την κατάργηση των Ολυμπιακών Αγώνων το 393 μ.Χ. το άγαλμα μεταφέρθηκε το 394 μ.Χ., στην πρωτεύουσα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, στην Κωνσταντινούπολη, όπου και εικάζεται ότι καταστράφηκε από φωτιά το 475 μ.Χ.

Ο Κολοσσός της Ρόδου
Ήταν ένα τεράστιο σε διαστάσεις άγαλμα το οποίο απεικόνιζε τον θεό Ήλιο. Ανεγέρθηκε από τον Χάρη τον Λίνδιο μαθητή του Λύσιππου τον 3ο αιώνα π.Χ. Είχε το ίδιο περίπου μέγεθος με το Άγαλμα της Ελευθερίας που βρίσκεται στη Νέα Υόρκη, αν και στηριζόταν σε χαμηλότερη βάση. Κατασκευάστηκε από ορείχαλκο και είχε ύψος 33 μέτρα. ο ορειχάλκινο περίβλημα στερεώθηκε επάνω σε ένα σιδερένιο σκελετό. Το άγαλμα ήταν κούφιο στο εσωτερικό και καθώς προχωρούσε η κατασκευή του οι εργάτες γέμιζαν τα κενά με βαριές πέτρες προκειμένου να διασφαλίσουν τη σταθερότητά του. Ο Κολοσσός ολοκληρώθηκε γύρω στο 280 π.Χ. Γύρω στο 226 π.Χ., δηλαδή λιγότερο από πενήντα χρόνια μετά την ολοκλήρωσή του, ο Κολοσσός έπεσε. Τον συγκλόνισε ένας σεισμός και τον έκοψε από τα γόνατα. Ένας χρησμός συμβούλεψε τους Ρόδιους να μην τον ξαναστήσουν κι έτσι τον άφησαν πεσμένο στο έδαφος Παρέμεινε στη θέση αυτή για 900 χρόνια και πολλοί επισκέπτες είδαν το πεσμένο άγαλμα του θεού Ήλιου. Το 654 μ.Χ. ένας Σύρος πρίγκιπας κατέλαβε τη Ρόδο και απογύμνωσε το άγαλμα από τις ορειχάλκινες πλάκες. Λέγεται ότι τις μετέφερε στη Συρία χρησιμοποιώντας 900 καμήλες. Ο ορείχαλκος πουλήθηκε στους εμπόρους που μάλλον τον έλιωσαν και τον έκοψαν σε νομίσματα.

Οι Κρεμαστοί Κήποι της Βαβυλώνας
Οι κρεμαστοί κήποι της Βαβυλώνας πιθανολογείται ότι αποτελούσαν μέρος των εξωτερικών τειχών της Βαβυλώνας. Εικάζεται ότι χτίστηκαν περίπου το 600 π.Χ. απο τον βασιλιά της δυναστείας των Βαβυλωνίων, Ναβουχοδονόσορα τον Β’ για να ικανοποιηθεί η σύζυγός του Αμυίτις που νοσταλγούσε τα πράσινα βουνά της πατρίδας της, Μηδίας, και ήθελε να διατρέφεται με φυτά που υπήρχαν στη χώρα της αλλά όχι στη Βαβυλώνα. Για το λόγο αυτό στους κρεμαστούς κήπους υπήρχε και βοτανικός κήπος όπου καλλιεργούνταν εκείνα τα φυτά. Οι Κρεμαστοί Κήποι κατασκευάστηκαν μάλλον κοντά στον ποταμό Ευφράτη. Αποτελούνταν από διαδοχικές αναβαθμίδες, όπου η ψηλότερη πρέπει να είχε 40 μέτρα ύψος. Εκεί φύτρωνε κάθε είδος δέντρου και φυτού, που μεταφέρθηκαν με βοϊδάμαξες από κάθε περιοχή της αυτοκρατορίας. Ανάμεσά τους υπήρχαν συκιές, αμυγδαλιές, καστανιές, ροδιές, τριανταφυλλιές, νούφαρα, και αρωματικοί θάμνοι. Υπήρχε ένα πολύ καλό υδρευτικό σύστημα που τροφοδοτούσε συνεχώς τα φυτά με νερό από τον Ευφράτη. Το νερό του συστήματος το αντλούσαν με δοχεία που τα ανέβαζαν με τα χέρια τους ή με μάγγανο οι δούλοι! Στη συνέχεια το νερό κατέβαινε στις πιο χαμηλές αναβαθμίδες από αυλάκια και τεχνικούς καταρράκτες, διατηρώντας το έδαφος πάντα υγρό.

Το Μαυσωλείο της Αλικαρνασσού

Ήταν ο τάφος του Μαύσωλου, Πέρση σατράπη της Καρίας από το 377 μέχρι το 353 π.Χ. Υπολογίζεται ότι το ύψος του Μαυσωλείου ήταν 45 μέτρα και ήταν λευκού χρώματος. Οι Έλληνες αρχιτέκτονες, Σάτυρος και Πύθεος, το σχεδίασαν και άλλοι τέσσερις Έλληνες γλύπτες το φιλοτέχνησαν. Ο Μαύσωλος, παντρεύτηκε την αδερφή του, την Αρτεμισία. Όταν απέκτησε πλούτο και δύναμη σχεδίασε έναν τάφο για τον ίδιο και τη βασίλισσα. Έναν τάφο τόσο μεγαλόπρεπο που θα θύμιζε ανά τους αιώνες, τη δόξα του. Ωστόσο, ο Μαύσωλος πέθανε πριν τελειώσει το έργο του, το οποίο ολοκλήρωσε η Αρτεμισία γύρω στο 350 π.Χ. Το όνομα Μαυσωλείο το πήρε από το ίδιο το όνομα του βασιλιά και το ίδιο έχει επικρατήσει να λέγεται ακόμη και σήμερα για κάθε κρατικό μεγαλόπρεπο τάφο π.χ. το Μαυσωλείο του Λένιν, στη Μόσχα. Οι στάχτες του βασιλικού ζεύγους τοποθετήθηκαν μέσα σε χρυσά αγγεία στον ταφικό θάλαμο στη βάση του οικοδομήματος. Πέτρινοι λέοντες ανέλαβαν τη φύλαξη του θαλάμου. Επάνω από την ισχυρή πέτρινη βάση υψώθηκε ένα κτίσμα, όμοιο με αρχαίο ελληνικό ναό, περιζωμένο από κίονες και αγάλματα. Στην κορυφή του κτιρίου υπήρχε μια κλιμακωτή πυραμίδα και επάνω σ’ αυτήν, σε ύψος 43 μέτρων από το έδαφος, στήθηκε το άγαλμα ενός άρματος, που το έσερναν άλογα. Μέσα στο άρμα υπήρχαν ίσως τα αγάλματα του βασιλιά και της βασίλισσας. Δεκαοχτώ αιώνας αργότερα ένας φοβερός σεισμός κατάστρεψε το Μαυσωλείο. Το 1489, χριστιανοί Ιππότες του Αγίου Ιωάννου, πήραν τα υλικά προκειμένου να οικοδομήσουν το γειτονικό φρούριο. Ορισμένα τείχη του φρουρίου χτίστηκαν από πράσινους ογκόλιθους που κάποτε πλαισίωναν το κύριο τμήμα του Μαυσωλείου. Μερικά χρόνια αργότερα οι Ιππότες ανακάλυψαν τον ταφικό θάλαμο του Μαύσωλου και της Αρτεμισίας. Αλλά μια νύχτα τον άφησαν αφύλαχτο, με αποτέλεσμα να τον λεηλατήσουν οι πειρατές και να αρπάξουν όσα χρυσά και άλλα πολύτιμα αντικείμενα υπήρχαν. Πέρασαν άλλα 300 χρόνια μέχρι να ερευνήσουν την περιοχή οι αρχαιολόγοι. Ανέσκαψαν τμήμα των θεμελίων του Μαυσωλείου και βρήκαν αγάλματα και άλλα γλυπτά που διατηρήθηκαν ανέπαφα. Ανάμεσά τους εντόπισαν και μεγάλα αγάλματα, τα οποία ίσως παρίσταναν το βασιλέα και τη βασίλισσα. Το 1857 τα μετέφεραν στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου κι εκεί βρίσκονται ακόμη. Τα τελευταία χρόνια έγιναν κι άλλες ανασκαφές κι έτσι σήμερα λίγες πέτρες θυμίζουν τη δόξα του Μαυσωλείου της Αρχαίας Αλικαρνασσού.

*** To παρόν άρθρο δημοσιεύτηκε στο forum του apaixtos.gr από το μέλος μας Medousa.

kayhanovic Says:
March 25th, 2007 at 1:17 amı love you turkey

we are the best

greece:1 turkey:4

Δεν ξέρω πόσοι έλληνες bloggers έλαβαν αυτό το κατά τα άλλα αθώο και πειραχτικό σχόλιο σήμερα σχετικά με την ήττα της εθνικής μας από την Τουρκία. Υποθέτω πάρα πολλοί, αφού φαίνεται να είναι spam. Επίσης δεν ξέρω πόσοι από αυτούς που το έλαβαν, έκαναν κλικ στο link του συγγραφέα του. Όσοι πάντως το έκαναν, πήραν ένα δωρεάν “μάθημα ιστορίας” από τον τούρκο “φίλο” μας. Μεταφρασμένο μάλιστα και σε “άπταιστα” αγγλικά για να το καταλάβουμε στα σίγουρα.

Δεν θα σταθώ στο συγκεκριμένο άρθρο, καθώς πιθανότατα δεν αντικατοπτρίζει τις απόψεις της πλειονότητας των τούρκων πολιτών (ελπίζω). Απλά συνειδητοποίησα για μια ακόμα φορά πως η ιστορία και τα πάθη των λαών δεν ξεχνιούνται από τη μια στιγμή στην άλλη. Όσο κι αν μερικοί θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε το αντίθετο. Γιατί όπως πολύ σοφά είπαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι και πολύ πετυχημένα απέδωσε σήμερα στην ομιλία του στα πλαίσια των εκδηλώσεων της εθνικής επετείου, ο Κάρολος Παπούλιας, “όποιος ξεχνά, ξεχνιέται“.

Και το σημαντικότερο μάθημα που δυστυχώς όλο ξεχνάμε σαν λαός, και που έπρεπε να είχαμε στο νου μας πάλι εχθές είναι αυτό της διχόνοιας και της κακομοιριάς που αφήνουμε να μας δέρνει κάθε φορά που τα πράγματα δεν πάνε όπως τα θέλουμε. Χάσαμε από την Τουρκία. Εντάξει. Λογικό είναι να στεναχωρηθούμε. Αλλά όχι και να τα ισοπεδώσουμε όλα! Τώρα ξαφνικά τους βλέπουμε όλους άχρηστους. Όλοι στην “πυρά”. Παίκτες και προπονητής. Αυτούς που δοξάζαμε πριν μερικά χρόνια σαν εθνικούς ήρωες τώρα θέλουμε να τους εξοστρακίσουμε με το πρώτο στραβοπάτημα. Αλλά έτσι δεν κάναμε πάντα;

Aγαπητέ Άγιε Bασίλη, πρώτα πρώτα θέλω να σε ευχαριστήσω για το περσινό σου δώρο που ήταν μια ωραιότατη ρυτίδα στο μεσόφρυδο και έχω να σου πω ότι αν φέτος επιχειρήσεις να μπεις απ’ την καμινάδα μου θ’ ανάψω τζάκι και θα σε κλάψουν οι τάρανδοι.

Kατά τα άλλα, όπως τα ξέρεις. Eτοιμαζόμαστε για γιορτές καπάκι Xριστούγεννα-Πρωτοχρονιά και θα περάσουμε κα-τα-πλη-κτι-κά όπως κάθε χρόνο. Tις ημέρες των παραμονών θα επωφεληθούμε από το συνεχές ωράριο των καταστημάτων για να ξεχυθούμε σύσσωμοι στα μαγαζιά και να ψωνίσουμε ό,τι να’ ναι και μετά θα κουβαλάμε τα ό,τι να’ ναι μας φορτωμένοι με τις σακουλάρες πάνω κάτω στη Σκουφά, ψάχνοντας δύο ώρες για ταξί. Όταν βρούμε ταξί θα σιχτιρίσουμε την ώρα και τη στιγμή που το βρήκαμε και μπλέξαμε στην κίνηση και γύρω γύρω όλοι θα κορνάρουν και θα βρίζει ο ένας τον άλλο ένεκα της ημέρας. Tο βράδυ της παραμονής των Xριστουγέννων, θα βγούμε έξω για να τιμήσουμε τη γέννηση του Θεανθρώπου και θα στριμωχτούμε κι εμείς στη φάτνη με τα ζώα, δηλαδή στο Rex, στην Aθηνών Aρένα, στο Bοτανικό και σε άλλα μέρη. Kαι θα φοράμε όοολες το «μικρό μαύρο φόρεμα». Kαι όοοολοι οι άντρες θα καπνίζουν μια τεράστια γιορτινή πουράκλα που θα βρωμάει και θα ζέχνει. Ύστερα, αφού χορέψουμε τσιφτετέλι και πιούμε ό,τι σκατο-ποτό κυκλοφορεί σε μολότοφ στην αγορά, θα γυρίσουμε στο σπίτι για να ξεράσουμε και να περιμένουμε την παραμονή της Πρωτοχρονιάς.

Tην παραμονή της Πρωτοχρονιάς θα ξαναξεχυθούμε στα μαγαζιά να ξαναψωνίσουμε τα ό,τι να ‘ναι που περίσσεψαν απ’ τα Xριστούγεννα και θα επιστρέψουμε στα σπίτια μας πτώματα για να ετοιμαστούμε άρον άρον για το ρεβεγιόν. Tο πιο ευχάριστο απ’ όλα είναι ότι επιτέλους θα συναντηθούμε όοοοολοι μαζί γιατί θα εγκλωβιστούμε στο Σύνταγμα και στην Kηφισίας πρωτοχρονιάτικα και θα καπνίζουμε μέσα στα αυτοκίνητα με αναμμένο το κλιματιστικό και όλα θα είναι ένα σίχαμα. Θα είμαστε και εκνευρισμένοι από πριν που φάγαμε στο σπίτι της μαμάς όπου περάσαμε φριχτά μια και συγκεντρώθηκε όλη η οικογένεια για να τσακωθεί, όπως κάθε χρόνο. Eπίσης όπως κάθε χρόνο, το φαγητό θα είναι χάλια, γιατί το κρέας της γαλοπούλας είναι απαίσιο και σκληρό και άμα κρυώσει γίνεται σαν βατραχοπέδιλο. Παρ’ όλα αυτά, θα καταβροχθίσουμε τον άμπακο με έμφαση στη γέμιση και στη βασιλόπιτα και θα σκάσουμε και μετά θα νυστάζουμε και θα θέλουμε να χωρίσουμε τους γκόμενούς μας, γιατί φυσικά αυτοί φταίνε που τραβιόμαστε στη μέση της νύχτας σαν τους ηλίθιους, και στο μεταξύ όλα τα μαγαζιά θα είναι γεμάτα από κόσμο που καλωσορίζει το νέο χρόνο με ξέφρενο ενθουσιασμό, πράγμα το οποίο δεν μπόρεσα ποτέ να καταλάβω. Aυτό το στίχο «πάει ο παλιός ο χρόνος ας γιορτάσουμε παιδιά» πρέπει να τον έχει γράψει ο Φόρεστ Γκαμπ γιατί μόνο αν είσαι ο Φόρεστ Γκαμπ γιορτάζεις που λιγοστεύει κατά ένα χρόνο η ζωή σου και θα σε φάει το μαύρο χώμα μια ώρα αρχύτερα. Aυτά. Όσο για το πρωτοχρονιάτικο ρεβεγιόν μας θα το περάσουμε κι αυτό φα-ντα-στι-κά ξαναζουλιγμένοι στα μπουζούκια ή στα κουλά κυριλέ κλαμπ με τους πορτιέρηδες Mίστερ Γαμάω και τις πορτιέρησες Mις Tσιμπούκι, όπου θα πιούμε πετρέλαιο και θα πάρουμε και μερικά ναρκωτικά για το καλό. Tην άλλη μέρα θα είμαστε κουρέλια και θα νομίζουμε ότι έχουμε τυφλωθεί, ωστόσο αργά το μεσημέρι θα σύρουμε τα κόκαλά μας μέχρι το πατρικό για να ξαναφάμε με την οικογένεια ό,τι έμεινε απ’ το προηγούμενο βράδυ που η μαμά είχε μαγειρέψει για ένα λόχο. Mετά θα κάνουμε φύλο και φτερό τη χτεσινή βασιλόπιτα για να βρούμε το φλουρί που δεν θα βρεθεί ποτέ γιατί θα το έχει καταπιεί ο παππούς με το πρωινό του ρόφημα. Tο απόγευμα θα χτυπήσουμε και μια κατάθλιψη που δεν είμαστε πια παιδιά και τι μαγικά που ήταν τα Xριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά κάποτε. Kαι μετά οι γιορτές δεν θα λένε να τελειώσουν γιατί θα έχουμε και τα Φώτα και του Aϊ Γιαννιού και αϊ σιχτίρι αγαπητέ Άγιε Bασίλη, σ’ αγαπάω, σ’ εκτιμάω, αλλά κοίτα μην τολμήσεις και πλησιάσεις σπίτι μου. Φέτος θέλω μόνο Kαλικάντζαρους. Tουλάχιστον εκείνοι αντιμετωπίζουν την τραγωδία των γιορτών «α-να-τρε-πτι-κά», όπως θα έλεγαν και οι άνθρωποι που εργάζονται στην τηλεόραση. Kαι τώρα κλείνω γιατί πρέπει να γράψω και σ’ άλλο κουλό άγιο. Σε κάνα μήνα έχουμε Bαλεντίνο.