Έχουμε γενέθλια σήμερα
…κανονικά βέβαια δεν θα έπρεπε να το φωνάζω ( τι να το φωνάζω…ούτε καν να το ψιθυρίζω), αλλά δεν κρατήθηκα να μην ευχηθώ στον εαυτό μου μέσα από το δικό μου blog. Δεμένα σαράντα πια. Τελειώσανε τα ψέματα. Είμαι πλέον και γω ένας πιστοποιημένος “μεσήλιξ” όπως πειραχτικά συνηθίζει να με φωνάζει τον τελευταίο καιρό μια καλή μου φίλη. Απέκτησα κάρτα ελευθέρας για πολλά και ενδιαφέροντα clubs, όπως το “Να ‘ταν τα νιάτα δυο φορές“, “Τα γκρίζα είναι γοητεία“, “Έκανες check-up αυτό το εξάμηνο;” και άλλα τέτοια χαριτωμένα.
Ναι είμαι λίγο πικρόχολος, δεν είναι η ιδέα σας. Ξαφνικά συνειδητοποιώ πως η ζωή είναι μικρή και περνά γρήγορα. Και είναι τόσα πολλά αυτά που θα θέλαμε να κάνουμε αλλά τα αφήνουμε για αύριο. Ένα αύριο που γίνετε χθες πριν προλάβουμε να ανοιγοκλείσουμε τα μάτια μας.
Αnyway…μη σας πρήζω άλλο και σας. Χρόνια μου πολλά και καλή συνέχεια.


















Χρόνια πολλά! Έχεις δίκιο σε αυτό που λές. Ότι είναι να κάνεις το κάνεις τώρα για να μην το μετανιώσεις αύριο! Πάντως με γκρίζα ή χωρίς, πάντα παιδιά μένουμε κατά βάθος!
xilioxronos,oti epi8umeis.
sta saranta arxizei h zwh!!!
@Spiros Dafalias – Το θέμα είναι φίλε Σπύρο ότι ενώ όντως κατά βάθος νιώθουμε ακόμα παιδιά, βλέπουμε τα γκρίζα στον καθρέφτη και μας έρχεται …κάπως
@onomatodosia – Ελπίζω να έχεις δίκιο
…anyway παιδιά. Σας ευχαριστώ για τις ευχές. Να ‘στε καλά.